Performer Magazine'den Alınmıştır.

Çalma Listelerinize İyi Gelebilecek 5 Indıe Albümü

Uzun adıyla “Independent” olan bu tür, özellikle doksanlardan itibaren hayatlarımıza ve karışık kaset, CD ve çalma listelerimize izlerini bıraktı. Aslında bu türün kökleri 60’lardaki garaj gruplarına kadar uzanırdı diyebiliriz, çünkü bir müzik türü olarak geçmeden önce ‘Indie’ sanatçılar Müzik Şirketleriyle sözleşme imzalamayan sanatçılar olarak geçiyorlardı; kendi şarkılarını kendileri kaydedip kendileri yayımlayan sanatçılar için kullanılan bir terimdi. Yani bu sanatçılar konserini dinledikten sonra oturup bir şeyler içebileceğiniz, takılıp sohbet edebileceğiniz, kolayca ulaşabildiğiniz insanlardı. Aynı zamanda bağımsız kayıt şirketleri için de kullanılırdı Indie terimi.

Bugünlerdeyse toplumda sözleşmeleri olsa da popüler kültürde çokça yer almayan, günümüz popüler şarkılardaki pazarlama ezgilerini (Indie pop türü yeri gelince bir istisna olabilir.) taşımayan gruplar olarak tanımları yapılıyor. Her şeyin iç içe olduğu internet çağında, müzik yoruma her ne kadar dayalı olsa da bu listede çalma listelerinize iyi gelebilecek beş Indie albüm bir arada.

1) Vampire Weekend– Vampire Weekend (2008)

Grubun 2008 tarihli çıkış albümü, ilk iki single’ları ‘A- Punk’ve ‘Mansard Roof’ ile dikkatleri ilk defa kendine çekmeyi başarmıştı. Columbia Üniversitesinde tanışan dört öğrenci tarafından kurulan grubun kendi adlarını taşıyan ilk albümleri her ne kadar ilk dinleyişte klasik bir iki binler Indie üniversite grubu gibi gelse de ilk şarkı olan Mansard Roof bitip adeta kulaklarınıza ziyafet çeken kaliteli bir metronom hissiyatı veren Oxford Comma başladığı anda orijinal sözleri hissetmeye başlıyorsunuz.

Ezra Koenig şarkıya “Whogives a **** about an Oxford Comma?” diye girince oldukça açık oluyor zaten. Koenig’in İngiliz Dili ve Edebiyatı öğrencisi olduğunu bilince de istemsizce bu şarkı gözünüzde mizahi bir boyut taşıyor. Bundan sonra gelen ‘A- Punk’ ise adeta aydınlık bir evde, dışarıda kötü bir hava varken dans etmelik, hafif ama hareketli bir single olarak albümde üçüncü sırada yerini almış olarak sizi bekler. A- Punk bitince, kalan albümün nasıl bittiği ise on bir yıl sonra hala çözülememiş bir gizem olarak kalır.

Toplam on bir şarkıdan oluşan 34 dakikalık bu albümün tek kusuru 34 dakika olmasıdır.

Vampire Weekend - Indie
GoldPlak’tan Alınmıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2) Death Cab for Cutie–Narrow Stairs (2008)

Rolling Stone’un 2005 yılında iki binlerin Nirvana’sı ilan ettiği bu grup,‘Something About Airplanes’ adlı ilk albümlerini 1998 yılında çıkardı. Grubun biraz Indie Pop’a girdiği kaçınılmaz bir gerçek olsa da bu albümlerinde diğerlerinde yakalayamadıkları bir şeyi yakaladıkları da öyledir. Yeni bir tarz denemiş olsalar gerek ki, albümün başlangıcından itibaren anlaşılıyor diğer albümlerden farklı bir rota izlendiği. Özellikle ‘Cath. . .’ ve ‘Grapevine Fires’ şarkıları hep ister istemez çalma listelerinize girmeyi başarır.

Death Cab for Cutie–NarrowStairs (2008) / Indie
Discogs’dan Alınmıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3) Arctic Monkeys– Favourite Worst Nightmare (2007)

Indie gruplardan bahsedip, Arctic Monkeys’den bahsetmezsek olmaz. Dünyaca ünlü İngiliz asıllı grubun ikinci albümü olan Favourite Worst Nightmare, her ne kadar çıktığında hak ettiği ilgiyi fazlasıyla görse de günümüzde AM’in gölgesinde kalan diğer Arctic Monkeys albümlerinin yanında yer alıyor; her ne kadar AM’le yarışabilecek potansiyele sahip olan tek albüm olsa da.

FWN, Brianstorm parçasıyla güçlü bir başlangıç yapıyor. Hızlı, kompleks, güçlü gitar soloları, Flash edasıyla koşturan sözleri ve gitaristle adeta bir birbirini kovalayan baterist Matt Helder bu şarkının en güçlü unsurlarından. Şarkının yaygın bir hatasıysa insanların ona ‘Brainstorm’ demesi, ki bu bence güzel bir metafor. Beyin fırtınası da hızlı, kompleks ve kaotiktir; tıpkı bu parça gibi. Sonra sizi hafif bir Indie Pop esintisi ve aklınızdan çıkmayacak melodisiyle Teddy Picker esir alıyor. D is For Dangerous beklenmedik bir anda hayatınıza girdikten sonraysa, yine kaotik bir gitarla Balaclava mesaiyi devralıyor.

Siz daha anlamadan son şarkı 505 paketi teslim alıyor. Suçlu, slow melodilerle başlıyor derken, kapanışı ters köşe yaparak yapıyor ve FWN zamanının ötesinde bir albüm olarak bitiyor.

Arctic Monkeys– Favourite Worst Nightmare (2007) / Indie
Discogs’dan Alınmıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4) Alexandra Savior – Belladonna of Sadness (2017)

Arctic Monkeys demişken, Alex Turner’ın yapımcılığını üstelendiği 2017 çıkışlı Indie Pop albümüne değinmeden olmaz. Alexandra Savior’ un ilk albümü olan Belladonna of Sadness, her ne kadar Alex’in tarzına biraz fazla yakın olduğu için taşlansa da fazlasıyla övgü aldı. Savior’ un sesi Lana Del Rey ve Françoise Hardy gibi isimlerle bir tutuldu, özellikle ‘Mystery Girl’ ve ‘Bones’ şarkıları fazlasıyla övgü topladı.

Albüm bir tür introduction diyebileceğimiz Mirage ile başlıyor, şarkı bitince ağzınızda bir döngü başlıyor şarkıdaki gibi.

“Anna-Marie Mirage, painting our tear drops on and on, and on, and on. . .”

Sözlerdeki kalite ise bambaşka, Vampire Weekend çıkışındaki gibi ilk dinleyişte bile kalite sezilebilecek seviyede. Mirage, Bones derken sıra Shades ve Girlie’ye geliyor. Shades albümdeki diğer parçalara göre fazlasıyla hareketli, melankoliyi sürdürse de. Adeta bir metronom görevi gören bateri ve basın (Merhaba, Alex Turner!) yanında Savior’un vokalleri adeta yap boz parçaları gibi oturmuş birbirine. Girlie ise bu albümdeki ve hatta dinlediğim en melankolik şarkılardan biri olabilir, ama zaten Belladonna of Sadness’tan ne beklemiştik ki?

Alexandra Savior, 2020’de The Archer adlı yeni albümüyle geri dönecek, bilginize.

Alexandra Savior – Belladonna of Sadness (2017) / Indie
Discogs’dan Alınmıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5) Zella Day–Kicker (2015)

Indie Pop her ne kadar bazen günümüz popuna doğru kayışlar yaşasa daKicker’ da böyle bir şey yok. Günümüz popuyla karşılaştırıldığında fark kolayca anlaşılıyor. Henüz 24 yaşındaki Zella Day Kerr, bağımsız olarak ilk albümünü 2009’da sadece 14 yaşındayken çıkardı. (Powered by Love.) Kicker’la ilk kez büyük kitlelere ulaşmaya başlayan Zella, derlemelerde, çalma listelerinizde yerini almış gibi görünüyor. Genel olarak her kadın Indie Pop şarkıcısının alnına Lana Del Rey etiketi yapıştırılsa da Jerome, High ve Sweet Ophelia bana daha çok Stevie Nicks’i çağrıştırıyor. Bunun tam aksine Mustang Kids, Jameson, 1965, The Outlaw Josey Wales ve albümün kalanının tamamıyla Zella Day olduğu bir gerçek;bugünlerde sık rastlanmayan orijinal ezgiler, güçlü vokalleriyle sağlam bir çıkış albümü Kicker.

Zella Day–Kicker Albümü (2015)
Apple Music’den Alınmıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Kaynakça

Rolling Stone Magazine, Issue, November 2005, (ET: 21.11.19).

UK Charts 2007, Top 100, http://www.uk-charts.top-source.info/top-100-2007.shtml (ET: 21.11.19).

Billboard, Charts – Year End 2019, https://www.billboard.com/charts/2019/year-end (ET: 22.11.19).

Kişisel bilgiler https://www.allmusic.com/ veya https://genius.com/ adreslerinden alınmıştır. (Erişim Tarihleri Sırasıyla: 20.11.19, 22.11.19)

Jacob Stolworthy, Independent, Arctic Monkeys, 10 years on: How ‘Favourite Worst Nightmare’ defeated second album syndrome, 21 Nisan 2017, https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/music/features/arctic-monkeys-favourite-worst-nightmare-10-year-anniversary-alex-turner-a7691176.html (ET: 11.19).

Bernadette McNulty, Support The Guardian, Alexandra Savior: Belladonna of Sadness review – too much monkeying with raw talent, 9 Nisan 2017, https://www.theguardian.com/music/2017/apr/09/alexandra-savior-belladonna-of-sadness-observer-cd-review (Erişim Tarihi: 22.11.19).