YAVAŞLAYAN EKONOMİNİN SUÇUNU KİM ALIR?

Ekonomik alarm zilleri çalıyor: Finansal piyasalar güçten düştü. Tahminciler kendi projelerini gelecekteki büyüme için bölmüştür. Ve bazı önde gelen bilge adamlar – mega milyarder George Soros dahil – korkunç 2008 koşullarına geri dönüşü öngörüyor. Bu neredeyse aşırı karamsar bakış açısı. Fakat şüphesiz, önde gelen global ekonomiler büyük bir yavaşlama içindedir.

Tezgahlarda başka bir durgunluk olmadığı belli değil. Mevcut veriler Amerika Birleşik Devletleri’nde ılımlı büyümenin devam ettiğini gösterirken, ekonomistler herkesin bildiği gibi kötü ekonomik darboğaza girme tahmininde. Ekonomist’in belirttiği gibi, 1999 ve 2014 arasında, Uluslararası Para Fonu , nisan tahminlerinde sonraki yılın negatif yıllık büyümeden zarar gören üyelerin her 220 örnekten birinin tahminlerinde başarısız oldu. Hatta federal rezerv görünümü yakın zamanda karakteristik olmayan şekilde belirsiz olarak tanımladı.

Dünyadaki hükümetlerin onları çözmekten ziyade sorunlar eklemesi zorlukların yoğunluğunun ölçüsü olması ne olağandışı. Yanlış harcama öncelikleri ve çok fazla kemer sıkma gibi kötü politika hareketlerinin derinden kestiği iş ve yatırımcı güveni, hem piyasalar, hem tüketiciler için önemli bir destek mekanizması.

Çok yönlü ve karmaşık sarkma ekonomilerin nedenlerinden hükümetler, Kooning Mondrian’dan daha fazla kabahatli değildir.

Başlangıç için, küresel rekabet ve zayıf verimlilik artışı gelişmiş ülkelerde ücretleri aşağıda tuttu. Bu tüketici harcamalarını durgunlaştırmıştır, tasarruf ve gelir eşitsizliğindeki artış büyürken, harcaması daha az olası zenginlerin ellerine daha fazla para itti.

Eksik güven ve zayıf talep görmesi birçok işi yatırımın gerisinde tuttu ve enerji sektöründeki meydan okumada, kesintiler alıp başını gitti. Bu arada sermayenin yükselişi -verimli işler- Amazon’dan Uber’e- makine ve binalarda daha az harcama anlamına geliyor.

Mali krizi önlemek için iyi niyetli çabalar,bankacılık sistemini bir deli gömleğinin içine koydu, cesaret kırıcı kredilendirme ve ticaret masalarının nakdi azaltması, pazar dönüşlerine kuvvetlice katkıda bulunmuştur. Sırasıyla, kredi piyasalarının zayıflığı, kurumsal iflas korkularını hareketlendirdi. Petrol fiyatları düşerken, diğer sanayileşmiş ülkelere ham madde yardımı, sadece yükselen arzın değil, aynı zamanda umut kırıcı taleplerin sinyalidir.

Bütün bu söylenenlerle, hükümetler durumlara yeterince yardım yapmadı, onları daha çok şiddetlendirdi. Eve yakınlık, Washington’da trafik kilitlidir. Hesap açığı karşıtlığı, harcama kesintileri için bir et-balta yaklaşımına yol açmıştır, isteğe bağlı olmayan harcamalar altında (araştırma, geliştirme gibi temel profesyonel büyüme oranları dahil) tek seferde büyük ölçüde büyüme gerekirken son 5 yılda yaklaşık %20 oranında reel olarak düşmüştür.

Bu arada, Meclis otuz yıldır kapsamlı bir vergi reformu paketi geçirmedi ve bu, akıllı uzmanlara kaçamak ardına kaçamak şekilde gelişmek için oda verdi. Özellikle de denizaşırı karları ayırarak vergi faturalarını kesmeye can atan çok uluslu şirketler için.

Baş gösteren başkanlık seçimi, eğer seçilirlerse alışılmamış ve potansiyel yıkıcı değişiklikler için söz veren Donald J. Trump ve Bernie Sanders gibi rakiplerin şaşırtıcı gücünden farksız yakıt alımı hala tüketiciler ve iş adamları arasında endişe yaratıyor.

Avrupa çok kötü durumda. Kötü düzenlenen tek para sistemiyle altüst edildi. Yunanistan gibi zayıf ülkeler Alman ezici gücüyle ayakta kalmayı sürdürememiş ve kıta krizden krize sallanmıştır. Düzenleyici malzemelerle reform yapılırken, olumlu ekonomi hoş karşılanacaktır. Bu Avrupa için acil iş olmalıdır. Fransa gibi ülkelerdeki katılaşmış çalışma yasaları, inatçı çift haneli işsizlikle sonuçlandı. Birçok Avrupa şehirlerinde, düzenleyici bürokrasi yeni iş başlangıçlarını engellemektedir. Almanya’nın saldırgan eğilimine karşı yenilenebilir enerji sanayi sektörü için maliyetleri son derece yükseltti.

Sonra Çin var. Gelişmiş ülkelerdeki meslektaşlarının aksine, Çinli liderler harekete geçmekten korkmuyor. Onların sorunu özellikle finansal piyasaları yönetirken sıklıkla ne yapacağını bilir görünmemeleridir.

Çin hisse senetleri değer kaybettiğinde, yetkililer tüm vatandaşlara onları satın almalarını tavsiye etti. Hisse senetlerinin yükselmesi hisse senetlerinden kar elde etme olasılığını azaltmış, fiyatlarda ciddi bir düşüşe neden olmuştur. Benzer şekilde geçen ağustos başlarında, Çin istikrarlı dolardan dolayı, tedavüldeki para girişimlerini yüzüne gözüne bulaştırmış, ülkeden büyük sermaye akışına öncülük etmiştir. (Yalnız Aralık ayında 159 milyar $ )

Çin gözlemcilerini en korkutan, ülkenin hızla yükselen borcudur. Bütün bu endişeler ülkenin şeffaf olmayışını kötüleştirir: örneğin neredeyse hiçbir uzman Çin’in iddia ettiği yaklaşık %7 büyümeye inanmamaktadır.

Yüzyılın başındaki riskli borç verme ve dot-com balonu: son 2 durgunluk büyük ölçüde özel katılımcılardan kaynaklıdır.

Bu sefer, eğer biz patlak veren mevcut durgunluktan başarısız olursak -veya daha kötüsü, küresel durgunluk içine düşersek- hata liderlerimizi yalanlayacak.

-Steven Rattner bir yetkili ve fikirleriyle katkıdan bulunan bir yazar.

Kaynak: http://www.nytimes.com/2016/03/10/opinion/who-gets-the-blame-for-the-slowing-economy.html?ref=economy&_r=0

Bizi sosyal medyada takip edin
Arkadaşlarınızla Paylaşın:

Bize Katılın

Siz de bizimle gönüllü olarak çalışmak ister misiniz?
İletişim formunu doldurun, sizinle irtibata geçelim.

İletişim Formu İçin Tıklayın

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial